منابع اصلی: أمالي صدوق /ص 221
متن عربی
كَانَ بِالْمَدِينَةِ رَجُلٌ بَطَّالٌ يَضْحَكُ النَّاسُ مِنْهُ فَقَالَ قَدْ أَعْيَانِي هَذَا الرَّجُلُ أَنْ أُضْحِكَهُ يَعْنِي عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع قَالَ فَمَرَّ عَلِيٌّ ع وَ خَلْفَهُ مَوْلَيَانِ لَهُ فَجَاءَ الرَّجُلُ حَتَّى انْتَزَعَ رِدَاءَهُ مِنْ رَقَبَتِهِ ثُمَّ مَضَى فَلَمْ يَلْتَفِتْ إِلَيْهِ عَلِيٌّ ع فَاتَّبَعُوهُ وَ أَخَذُوا الرِّدَاءَ مِنْهُ فَجَاءُوا بِهِ فَطَرَحُوهُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُمْ مَنْ هَذَا فَقَالُوا لَهُ هَذَا رَجُلٌ بَطَّالٌ يُضْحِكُ أَهْلَ الْمَدِينَةِ فَقَالَ قُولُوا لَهُ إِنَ لِلَّهِ يَوْماً يَخْسَرُ فِيهِ الْمُبْطِلُونَ.
متن داستان
در مدینه مرد دلقكى بود كه با رفتار خود مردم را مىخندانید ولى خودش مىگفت: من تا كنون نتوانستهام این مرد (على بن حسین علیه السلام) را بخندانم. روزى امام به همراه دو غلامشان رد مى شدند که آن مرد عباى آن حضرت را از دوش مباركشان برداشت و فرار كرد! امام به رفتار زشت او اهمیت ندادند. غلامان عبا را از آن مرد گرفته و بر دوش حضرت انداختند. امام پرسیدند: این شخص كیست؟ گفتند: دلقكى است كه مردم را با كارهایش مىخنداند. حضرت فرمودند: به او بگویید: “ان لله یوما یخسر فیه المبطلون ” خدا را روزى است كه در آن روز بیهوده گران به زیان خود پى مىبرند.
خلاصه داستان
ماجرای دلقکی که در مدینه مردم را میخنداند و حضرت به او هشدار می دهند بیهودهگران زیان عملشان را در قیامت میبینند.
