منابع اصلی: کافی / ج8 / ص164
منابع فرعی: بهشت كافى (ترجمه روضه كافى) /ص 209
متن عربی:
حَضَرْتُ عَشَاءَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع فِي الصَّيْفِ فَأُتِيَ بِخِوَانٍ عَلَيْهِ خُبْزٌ وَ أُتِيَ بِجَفْنَةٍ فِيهَا ثَرِيدٌ وَ لَحْمٌ تَفُورُ فَوَضَعَ يَدَهُ فِيهَا فَوَجَدَهَا حَارَّةً ثُمَّ رَفَعَهَا وَ هُوَ يَقُولُ نَسْتَجِيرُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ نَحْنُ لَا نَقْوَى عَلَى هَذَا فَكَيْفَ النَّارُ وَ جَعَلَ يُكَرِّرُ هَذَا الْكَلَام
متن داستان:
شبی امام صادق علیه السلام در خانه یکی از اصحاب خود مهمان بودند. غذا را که آوردند چون خیلی داغ بود حضرت فوراً دست خود را کشیدند و فرمودند: پناه میبرم به خدا از آتش دوزخ. سپس فرمودند: ما بر این حرارت صبر نداریم چگونه آتش جهنّم را تحمّل کنیم.
خلاصه داستان:
توجه دادن امام صادق علیه السلام از داغی غذا به آتش دوزخ.
