منابع اصلی: الفضائل (ابن شاذان قمي)/ ص98
متن عربی:
أَنَّهُ كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى مِنْبَرِ الْبَصْرَةِ إِذْ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ سَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِي سَلُونِي عَنْ طُرُقِ السَّمَاوَاتِ فَإِنِّي أَعْرَفُ بِهَا مِنْ طُرُقِ الْأَرْضِ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ وَسَطِ الْقَوْمِ وَ قَالَ أَيْنَ جَبْرَئِيلُ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ فَرَمَقَ بِطَرْفِهِ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ رَمَقَ بِطَرْفِهِ إِلَى الْمَشْرِقِ ثُمَّ رَمَقَ بِطَرْفِهِ إِلَى الْمَغْرِبِ فَلَمْ يَجِدْ مَوْطِناً فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ وَ قَالَ يَا ذَا الشَّيْخُ أَنْتَ جَبْرَئِيل
متن داستان:
روزی در مسجد امیرمومنان علیه السلام از مردم خواستند هر سوالی دارند بپرسند. یک نفر ازمیان مردم پرسید: اکنون جبرئیل کجاست؟ امام به آسمان و زمین و مشرق و مغرب نگاه کردند و فرمودند: همه جا رادیدم، جبرئیل نبود. تو خود جبرئیلی!
خلاصه داستان:
سوال فردی از امیرالمومنین علیه السلام در اینکه الان جبرئیل کجاست.
