قصه‌هایی از امام باقر 8 (رفیق مردم)

علم غیب امام باقر و مهربانی ایشان

عبد اللَّه بن عطا می‌گويد: در مكه بودم كه مشتاق ديدار ابو جعفر- عليه السّلام- شدم. به مدينه رفتم و غرض من ديدار او بود. و آن شب باران و سرماى شديدى مرا گرفت. نصف شب به در خانه‏‌اش رفتم و با خود گفتم: اكنون درب را بكوبم يا تا صبح صبر نمايم؟ در اين فكر بودم كه شنيدم حضرت به كنيزش فرمود: درب را براى پسر عطا باز كن؛ چون در اين شب، سرماى شديدى او را گرفته است. پس درب را باز كرد و وارد شدم‏ .

تصاویر امام در شأن ایشان نیست

قابل قبول است